നാസിക്കിലെ ഒരു ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനിയിൽ ഉയർന്ന മതപരിവർത്തനവും ലൈംഗിക പീഡനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആരോപണങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, വഞ്ചനാപരമായ മതപരിവർത്തനം നിയന്ത്രിക്കാൻ നിർദേശങ്ങൾ തേടി Supreme Court of Indiaയിൽ വ്യാഴാഴ്ച (ഏപ്രിൽ 16, 2026) ഹർജി സമർപ്പിച്ചു.Tata Consultancy Services (ടിസിഎസ്) നാസിക് ഓഫീസിലെ എട്ട് വനിതാ ജീവനക്കാർ ലൈംഗിക പീഡനവും നിർബന്ധിത മതപരിവർത്തനവും ആരോപിച്ചതിനെ തുടർന്നാണ് കേസ് ഉയർന്നത്.അഭിഭാഷകൻ അശ്വിനി കുമാർ ഉപാധ്യായ സമർപ്പിച്ച ഹർജിയിൽ, വഞ്ചനാപരമായ മതപരിവർത്തനം രാജ്യത്തിന്റെ പരമാധികാരം, മതേതരത്വം, ജനാധിപത്യം, സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നിവയ്ക്കു മാത്രമല്ല, സാഹോദര്യം, അന്തസ്സ്, ഐക്യം, ദേശീയോദ്ഗ്രഥനം എന്നിവയ്ക്കും ഗുരുതരമായ ഭീഷണിയാണെന്ന് വാദിക്കുന്നു. അഭിഭാഷകനായ അശ്വനി ദുബെ മുഖേനയാണ് ഹർജി സമർപ്പിച്ചത്.“നാസിക്കിലെ സംഘടിത മതപരിവർത്തനം രാജ്യത്തുടനീളം പൗരന്മാരുടെ മനസ്സാക്ഷിയെ പിടിച്ചുലച്ചിരിക്കുകയാണ്. അതിനാൽ, വഞ്ചനാപരമായ മതപരിവർത്തനം നിയന്ത്രിക്കാൻ ആവശ്യമായ നിർദ്ദേശങ്ങളും പ്രഖ്യാപനങ്ങളും നൽകണമെന്നാവശ്യപ്പെട്ടാണ് ഈ ഹർജി,” എന്നാണ് അപേക്ഷയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നത്.കൂടാതെ, വ്യവസ്ഥാപിതവും സംഘടിതവുമായ നിർബന്ധിത മതപരിവർത്തനം, 2023ലെ ഭാരതീയ ന്യായ സംഹിത (BNS) സെക്ഷൻ 113 പ്രകാരം “ഭീകരപ്രവർത്തനം” എന്ന പരിധിയിൽ ഉൾപ്പെടാമെന്ന വാദവും ഹർജിയിൽ ഉന്നയിക്കുന്നു. ഇതുകൂടാതെ, ഇത്തരത്തിലുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ ജനസംഖ്യാ സന്തുലിതാവസ്ഥയെ ബാധിക്കുകയും രാജ്യത്തിന്റെ ഐക്യത്തിനും സുരക്ഷയ്ക്കും ഭീഷണിയാകുകയും ചെയ്യുമെന്ന് ആരോപിക്കുന്നു. ചിലപ്പോൾ വിദേശ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ധനസഹായവും ഇതിന് പിന്നിലുണ്ടാകാമെന്ന ആശങ്കയും ഹർജിയിൽ ഉന്നയിച്ചിട്ടുണ്ട്.ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, Unlawful Activities (Prevention) Act, 1967 (യുഎപിഎ) പ്രകാരം സെക്ഷൻ 15 അനുസരിച്ച് ഇതിനെ തീവ്രവാദ പ്രവർത്തനമായി പരിഗണിക്കാമെന്നും ഹർജി പറയുന്നു.മതപരിവർത്തന കേസുകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനായി പ്രത്യേക കോടതികൾ സ്ഥാപിക്കണമെന്നും, വഞ്ചനാപരമായ മതപരിവർത്തനത്തിന് കർശനവും തുടർച്ചയായ ശിക്ഷ നൽകണമെന്നും ഹർജിയിൽ ആവശ്യപ്പെടുന്നു.അതേസമയം, മതസ്വാതന്ത്ര്യം ഒരു അടിസ്ഥാന അവകാശമായിരുന്നാലും, വഞ്ചന, ബലപ്രയോഗം, നിർബന്ധം എന്നിവയിലൂടെ മറ്റുള്ളവരെ മതം മാറാൻ പ്രേരിപ്പിക്കാനുള്ള അവകാശം അതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നില്ലെന്നും ഹർജിയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
ഭരണഘടനയിലെ Article 25 of the Constitution of India പ്രകാരം, പൊതുക്രമം, ആരോഗ്യം, ധാർമ്മികത എന്നിവയ്ക്ക് വിധേയമായി ഓരോ വ്യക്തിക്കും മനസ്സാക്ഷിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യവും മതം പ്രഖ്യാപിക്കാനും ആചരിക്കാനും പ്രചരിപ്പിക്കാനും അവകാശമുണ്ട്.ഹർജിയിൽ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നതുപോലെ, ഈ അവകാശം പൂർണ്ണമായും നിയന്ത്രണങ്ങളില്ലാത്തതല്ല. “എല്ലാ വ്യക്തികൾക്കും മതം പ്രഖ്യാപിക്കാനും ആചരിക്കാനും പ്രചരിപ്പിക്കാനും അവകാശമുണ്ടെങ്കിലും, അത് പൂർണ്ണമായും സ്വതന്ത്രമായി വിനിയോഗിക്കാനാവില്ല” എന്നാണ് അപേക്ഷയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. പൊതുക്രമം, ധാർമ്മികത, ആരോഗ്യപരമായ പരിധികൾ എന്നിവയും ഭരണഘടനയിലെ മറ്റ് വ്യവസ്ഥകളും ഈ അവകാശത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതായി ഹർജി ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.കൂടാതെ, ഒരാളുടെ മതസ്വാതന്ത്ര്യം സമ്പൂർണ്ണമല്ലെന്നും, മതത്തിന്റെ പേരിൽ എന്തും ചെയ്യാനുള്ള അനിയന്ത്രിത സ്വാതന്ത്ര്യമല്ല അതെന്നുമാണ് ഹർജിയിലെ വാദം. “മതത്തിന്റെ പേരിൽ ഓരോ വ്യക്തിക്കും ഇഷ്ടമുള്ളത് ചെയ്യാൻ സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടെന്ന് ഇതിന്റെ അർത്ഥമല്ല. മറിച്ച്, അവകാശപ്പെടാനും ആചരിക്കാനും പ്രചരിപ്പിക്കാനും അവകാശമുണ്ടെങ്കിലും, അത് ന്യായമായ നിയന്ത്രണങ്ങൾക്ക് വിധേയമാണ്,” എന്നാണ് ഹർജിയിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്.അതിനാൽ, മതസ്വാതന്ത്ര്യം ഒരു അടിസ്ഥാന അവകാശമായിരിക്കുമ്പോഴും, അത് സമൂഹത്തിലെ ക്രമവും സുരക്ഷയും സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി നിയമപരമായ നിയന്ത്രണങ്ങളോടെയാണ് നടപ്പാക്കപ്പെടുന്നത് എന്നതാണ് ഹർജിയിലെ പ്രധാന വാദം.
